علل و علائم بروز آرتروز لگن چیست؟
استئوآرتریت بیماری شایع است که می تواند با افزایش سن، تعداد زیادی از افراد را درگیر کند. این اختلال می تواند در هر یک از مفاصل بدن به وجود بیاید اما در اکثر موارد در مفاصلی که وزن بدن را تحمل می‌کنند مانند مفصل لگن ایجاد می شود. آرتروز لگن باعث بروز درد و سفتی می شود به نحوی که انجام دادن تعداد زیادی از فعالیت‌های روزمره از قبیل خم شدن برای بستن بند کفش، بلند کردن صندلی یا پیاده روی را دشوار می نماید. قصد داریم تا در مطلب امروز سایت متخصص طب فیزیکی و توانبخشی اصفهان به مطالعه و بررسی علل و علائم بروز آرتروز لگن بپردازیم. با ما همراه باشید.
از آنجایی که آرتروز با گذر زمان و به تدریج بدتر می شود هرچه زودتر برنامه درمان را آغاز کنید تا تاثیرات کمتری بر کیفیت زندگی شما بگذارد. اگرچه هیچ درمانی برای آرتروز وجود ندارد برخی از روش‌های درمانی می توانند به کنترل درد و افزایش توانایی حرکتی بیمار کمک کنند.
دلایل بروز آرتروز لگن
متخصصین برآورد کرده اند که احتمال بروز آرتروز لگن در افراد حدود ۲۵ درصد می باشد. اکثر افرادی که دچار آرتروز لگن هستند حداقل یکی از فاکتورهای خطر که به شرح زیر را دارا هستند.
چاقی
بر خلاف آرتروز زانو، ارتباط بین چاقی و آرتروز لگن کاملاً تایید نشده است زیرا برخی از متخصصین پیشنهاد کرده اند که افزایش وزن از فاکتورهای خطر در بروز آرتروز لگن محسوب نمی شود اما می‌تواند روند پیشرفت آن را افزایش دهد. با این حال برخی از تحقیقات نشان داده که افزایش ۱۱ تا ۱۴ کیلوگرم وزن بدن باعث می شود احتمال بروز آرتروز لگن تا ۱۱ درصد افزایش پیدا کند.
این مطلب را نیز بخوانید : روش های تشخیص و درمان بیماری ام اس
ناهنجاری مفصل لگن
برخی از افراد دچار آرتروز لگن می شوند یا از لحاظ ژنتیکی استخوان‌های آنها مطابقت صحیحی با مفصل گوی و کاسه لگن ندارد. برخی از اختلالاتی که باعث مطابقت نامطلوب مفصل لگن می شوند عبارتند از دیسپلازی لگن، دررفتگی مادرزادی لگن و گیر افتادگی مفصل ران.
سابقه فعالیت جسمانی سنگین
به طور کلی حفظ فعالیت جسمانی یکی از بهترین روش ها برای جلوگیری از بروز انواع آرتروز از قبیل آرتروز لگن است. با این حال برخی شواهد نشان داده که تعدادی از ورزشکارانی که چندین سال به انجام فعالیت‌های ورزشی سنگین از قبیل هاکی و فوتبال می‌پردازند بیش از دیگران دچار آرتروز لگن می شوند. از سوی دیگر افرادی که سابقه انجام فعالیت های دستی را دارند مانند افراد کشاورز بیشتر در معرض خطر ابتلا به آرتروز لگن قرار می‌گیرند.
بالا رفتن سن
با بالا رفتن سن مفصل لگن دستخوش تحلیل رفتگی می شود و غضروف نازک و پوشاننده آن انعطاف پذیری خود را از دست میدهد. اکثر افرادی که دچار آرتروز لگن هستند بیش از ۶۰ سال سن دارند.
ژنتیک
متخصصین برآورد کرده اند که ۶۰ درصد از موارد ابتلا به آرتروز لگن ژنتیکی است. این یافته ها بدین معنا نیست که ۶۰ درصد از همه موارد ابتلا به آرتروز لگن منحصراً ژنتیکی است بلکه عوامل ژنتیکی در کنار سایر فاکتورها نقش مهمی در بروز آرتروز لگن ایفا می کنند. شواهد به دست آمده نشان داده ژن هایی که از طرف مادر به فرزند منتقل می شوند پیش از ژنهای انتقال یافته از سمت پدر در بروز آرتروز لگن نقش دارند.
جنسیت
زنان ۱۰ درصد بیشتر از مردان دچار آرتروز لگن میشوند.
آسیب دیدگی یا وارد شدن ضربه به لگن
شکستگی لگن، پارگی لابروم ( لابروم به یک غضروف سفت گفته می شود که اطراف سوکت لگن را می پوشاند) یا سایر انواع تروما می‌تواند چند سال یا چند دهه بعد باعث بروز علائم آرتروز لگن شود.
علائم بروز آرتروز لگن
درد شایع ترین علامت آرتروز لگن است که به آهستگی ایجاد می‌شود و با گذر زمان بدتر می شود با این حال گاهی اوقات به صورت ناگهانی خود را نشان می دهد. درد و سفتی معمولاً در اوایل صبح یا نشستن و استراحت کردن به مدت طولانی بدتر می شوند. با گذر زمان احتمال بروز درد افزایش پیدا می کند به ویژه در هنگام استراحت و خواب. سایر علائم آرتروز لگن به شرح زیر می باشند:
- احساس درد در کشاله ران یا ران که به زانوها یا باسن انتشار می یابد.
- تشدید درد پس از انجام دادن فعالیت جسمانی سنگین
- سفتی مفصل لگن که باعث اختلال در راه رفتن یا خم شدن می شود.
- قفل شدن مفصل و شنیده شدن صدای تق تق در هنگام راه رفتن ناشی از مشکلات غضروف یا سایر بافت هایی که باعث اختلال در عملکرد صحیح لگن می شوند.
- کاهش دامنه حرکات لگن که بر توانایی فرد برای راه رفتن تاثیر میگذارد و باعث لنگی می شود.
- افزایش درد مفصل در هوای بارانی
راه های تشخیص آرتروز لگن
تشخیص آرتروز لگن کمی دشوار است زیرا درد لگن انتشار دهنده است و به قسمت پایین کمر و ران انتشار می یابد و ممکن است علائم ابتلا به سایر بیماری ها را مطرح کند از قبیل التهاب بورس لگن، التهاب تاندون، آسیب دیدگی عضله و شکستگی استخوان.
درد لگن ممکن است یک ارجاع دهنده باشد و به علت بروز مشکل در اندام های مجاور از قبیل مفصل ساکروایلیاک یا قسمت پایین کمر ایجاد شود. پزشک از ابزارهای تشخیصی برای رد کردن علل احتمالی درد لگن استفاده می کند.
انجام معاینات جسمانی
پزشک در هنگام انجام معاینات جسمانی به ارزیابی موارد زیر می پردازد:
- حساسیت اطراف لگن
- دامنه حرکات فعال و منفعل لگن
- احساس سایش درون مفصل در هنگام راه رفتن
- احساس درد هنگام تحت فشار قرار گرفتن لگن
- بروز مشکلات مرتبط با نحوه راه رفتن
- بروز علائم آسیب دیدگی عضله، تاندون و رباط های اطراف لگن
عکس برداری
عکسبرداری توسط اشعه ایکس اطلاعات خوبی را در خصوص تراکم ساختارهای نظیر استخوان را در اختیار پزشک قرار می دهد. این نوع عکسبرداری از لگن که دچار آرتروز شده است می‌تواند علائم مرتبط با تنگ شدن فضای مفصل، تغییرات ایجاد شده در استخوان و زائده های استخوانی را نشان دهد. در برخی موارد پزشک به منظور ارزیابی دقیق وضعیت استخوان و بافت های نرم لگن از اسکن ام آر آی و یا سی تی اسکن استفاده خواهد کرد.
متخصص طب فیزیکی و توانبخشی اصفهان را در ایسنتاگرام دنبال کنید
سوالات رایج پیرامون آرتروز لگن
چگونه می توان از آرتروز لگن جلوگیری کرد؟
یکی از روش هایی که برای جلوگیری از آرتروز لگن وجود دارد حفظ تناسب اندام است. ورزش کردن نیز اهمیت زیادی دارد زیرا باعث تقویت عضلات اطراف مفاصل خواهد شد. تا از تحلیل رفتگی و آسیب دیدگی غضروف درون مفصل جلوگیری شود. پزشک اطلاعات بیشتری را در خصوص روش های موجود برای کاهش ریسک بروز آرتروز لگن در اختیارتان قرار خواهد داد.
آرتروز لگن چقدر جدی است؟
بروز آرتروز لگن یک بیماری جدی است و بیش از ۱۰۰ نوع آرتروز لگن وجود دارد که آرتروز لگن دومین آرتروز شایع محسوب می‌شود که مفصل بزرگ بدن را درگیر می نماید. آرتروز یک بیماری مزمن است که ممکن است چند ماه تا چند سال طول بکشد تا علائم خود را نشان دهد.
آیا آرتروز لگن همیشه پیشرونده است؟
این مسئله در همه افراد یکسان نیست زیرا گاهی اوقات آرتروز لگن چند دهه پیشرفت نمی کند. اما در برخی موارد به سرعت پیشرفت می کند به نحوی که مفصل لگن طی مدت چند ماه به طور کامل تخریب خواهد شد.
آرتروز شدید لگن چیست؟
آرتروز شدید لگن به وضعیتی گفته می‌شود که غضروف لگن از بین رفته و فضای بین استخوان های مفصل کاهش پیدا کرده است. مفصل شما در هنگام لمس، داغ و ملتهب به نظر می‌رسد.
مطالب پیشنهادی:
روش های استراحت دادن به دیسک کمر
الگوهای اصلاح پوسچر یا اصلاح وضعیت بدن