لنف ادم چیست؟

لنف ادم، به معنی تجمع غیر طبیعی مایعات غنی از پروتئین، به دلیل عدم کارایی مکانیکی سیستم لنفاوی است. لنف ادم نوعی تورم است که به طور کلی در یکی از دست ها یا پاهای شما ایجاد می شود. گاهی اوقات هر دو دست یا هر دو پا متورم می شوند. لنف ادم معمولاً به دلیل حذف یا آسیب به غدد لنفاوی به عنوان بخشی از درمان سرطان ایجاد می شود. این بیماری، نتیجه انسداد در سیستم لنفاوی است که بخشی از سیستم ایمنی بدن ما است. انسداد، از تخلیه مایع لنفاوی جلوگیری می کند و تجمع مایعات منجر به تورم می شود.

وریدها و عروق لنفاوی، هر دو عامل از بین بردن بقایای مایع و جامد از بافت هستند. وریدها، 90 تا 95 درصد مایعات و برخی از مولکولهای پروتئینی کوچک مانند آلبومین را از محیط خارج می کنند. سیستم لنفاوی مقداری مایعات را جابجا می کند، اما کار اصلی سیستم لنفاوی حذف بقایای مولکولی جامد بزرگ از بافت است ( مولکول های بزرگ مانند اسیدهای چرب زنجیره بلند و پروتئین های بزرگ.( این پروتئین های بزرگ اغلب التهاب زا هستند و می توانند تأثیرات بسیار قوی و نامطلوبی بر روی بافت موضعی داشته باشند.

بدن ما ، تجمع پروتئین و بقایای سلولی در بافتها را به عنوان عوامل غیر طبیعی و بالقوه تهدیدکننده می شناسد و برای مقابله با آن نوتروفیلها را ارسال می کند. این واکنش باعث ایجاد التهاب پایدار در بافت لنفاوی می شود که در نهایت منجر به مهاجرت و تحریک فیبروبلاست ها و تولید بافت کلاژنی شل و بی نظم می شود. تجمع بی نظم کلاژن باعث اثر فشاری می شود، مجاری خروجی لنفاوی را مسدود می کند و منجر به اتساع بیش از حد عروق لنفاوی ، بی کفایتی دریچه ها و جریان برگشتی می شود.

علائم و نشانه های لنف ادم

علائم و نشانه های لنفادم، که در اندام فوقانی یا تحتانی آسیب دیده رخ می دهد، شامل موارد زیر است:

تورم کل یا قسمتی از اندام فوقانی یا تحتانی ، از جمله انگشتان دست و پا
احساس سنگینی یا تنگی
دامنه حرکت محدود شده
درد یا ناراحتی
عفونت های مکرر
سخت شدن و ضخیم شدن پوست (فیبروز)
تورم ناشی از لنفادم از تغییرات خفیف تا تغییرات شدید متغیر است.
لنف ادم ناشی از درمان سرطان ممکن است ماه ها یا سال ها پس از درمان سرطان رخ دهد.

درصورت عدم درمان مناسب، لنف ادم تمایل به پیشرفت دارد ، اما میزان پیشرفت می تواند به طور چشمگیری متفاوت باشد.

عوامل خطر ورم لنفاوی

عواملی که ممکن است خطر ابتلا به لنف ادم را پس از سرطان یا پس از درمان سرطان یا سایر علل ثانویه افزایش دهند ، عبارتند از:

سن بالاتر
اضافه وزن یا چاقی
روماتیسم مفصلی و بیماری پسوریازیس (بیماری صدف)

عوارض لنف ادم

لنف ادم در اندام فوقانی یا تحتانی می تواند منجر به عوارض جدی شود ، مانند:

عفونت ها:

عفونت های احتمالی که می توانند از لنف ادم ناشی شوند، شامل:

عفونت جدی باکتریایی پوست (سلولیت)
عفونت عروق لنفاوی (لنفانژیت)

کوچکترین آسیب به اندام ها می تواند محلی برای ایجاد عفونت باشد.

لنفانژیوسارکوم:

این بیماری، نوعی سرطان نادر در بافت نرم است که در موارد لنف ادم شدید درمان نشده ایجاد می شود. علائم لنفانژیوسارکوم شامل لکه های پوستی به رنگ آبی-قرمز یا بنفش است.

پیشگیری از ابتلا به لنف ادم

اگر تحت عمل جراحی سرطان قرار گرفته اید یا قصد جراحی دارید ، از پزشک خود بپرسید که آیا این عمل شامل جراحی غدد لنفاوی یا عروق لنفاوی هم می شود یا خیر. بپرسید آیا پرتودرمانی شما در محل غدد لنفاوی هست یا خیر. بنابراین از خطرات احتمالی آگاه خواهید شد.

برای کاهش خطر ورم لنفاوی ، سعی کنید:

از اندام های بدن خود محافظت کنید. مراقب ایجاد آسیب در اندام مبتلا باشید. بریدگی ها ، خراش ها و سوختگی ها می توانند باعث ایجاد عفونت شوند. از اندام خود در برابر اشیای تیز محافظت کنید. به عنوان مثال ، با تیغ برقی اصلاح کنید ، هنگام باغبانی یا آشپزی دستکش بپوشید و هنگام خیاطی از محافظ انگشت استفاده کنید. در صورت امکان از انجام اقدامات پزشکی مانند گرفتن خون و واکسیناسیون در اندام آسیب دیده خودداری کنید.

هنگام بهبودی به اندام های خود استراحت دهید. پس از درمان سرطان ، ورزش و حرکات کششی انجام دهید، اما تا زمان بهبودی از جراحی یا پرتودرمانی از انجام فعالیت های سنگین خودداری کنید. از قراردادن گرما روی اندام خودداری کنید. یخ یا گرما را ، مانند پد گرم کننده ، روی اندام آسیب دیده خود قرار ندهید. همچنین، از اندام آسیب دیده خود در برابر سرمای شدید محافظت کنید.

دست یا پای خود را بلند کنید. در هر زمانی که می توانید، اندام آسیب دیده خود را بالاتر از سطح قلب قرار دهید. از پوشیدن لباس تنگ خودداری کنید. از هر چیزی که می تواند اندام شما را منقبض کند مانند لباس های تنگ خودداری کنید. در مورد بازوها، کاف فشار خون را در اندام مبتلا نبندید و از پزشک یا پرستار بخواهید که فشار خون را از بازوی سمت مقابل بگیرند.

اندام های خود را تمیز نگه دارید. مراقبت از پوست و ناخن را در اولویت اصلی خود قرار دهید. پوست اندام ها را روزانه بررسی کنید، به تغییرات پوستی که ممکن است منجر به عفونت شود ، توجه کنید. پابرهنه راه نروید.

چه موقع به پزشک مراجعه کنیم؟

در صورت مشاهده تورم مداوم در اندام فوقانی و تحتانی، به پزشک مراجعه کنید. اگر در حال حاضر تشخیص لنفادم اندام را دارید، در صورت افزایش ناگهانی در اندازه اندام درگیر، به پزشک مراجعه کنید ، زیرا ممکن است مشکل جدیدی اضافه شده باشد.

تشخیص بیماری لنف ادم

اگر در معرض خطر لنفادم هستید (مثلا اگر اخیراً جراحی سرطان با درگیری غدد لنفاوی انجام داده اید) پزشک ممکن است بر اساس علائم و نشانه های شما، لنفادم را تشخیص دهد. اگر علت لنفادم شما چندان واضح نباشد، ممکن است پزشک آزمایشات تصویربرداری را برای دیدن سیستم لنفاوی شما تجویز کند.

آزمایشات شامل موارد زیر است:

ام آرآی (MRI):

با استفاده از یک میدان مغناطیسی و امواج رادیویی، MRI، تصاویر 3 بعدی و با وضوح بالا تولید می کند.

سی تی اسکن:

در این روش به کمک اشعه ایکس، تصاویر دقیق و مقطعی از ساختارهای بدن تولید می شود. سی تی اسکن می تواند انسداد در سیستم لنفاوی را نشان دهد.

سونوگرافی داپلر:

نوعی سونوگرافی با پرتاب امواج صوتی با فرکانس بالا از گلبول های قرمز خون که جریان و فشار خون را بررسی می کند. سونوگرافی می تواند به یافتن انسداد کمک کند.

تصویربرداری رادیونوکلئید از سیستم لنفاوی (lymphoscintigraphy ):

در طول این آزمایش به شما یک ماده رادیواکتیو تزریق می شود و سپس توسط دستگاه اسکن می شود. تصاویر به دست آمده نشان می دهد که ماده رنگی در داخل عروق لنفاوی شما حرکت می کند و انسداد را مشخص می کند.